Τα μπαράκια

Τα μπαράκια

Η σημερινή ανάρτηση ίσως ξενίσει. Το blog όμως προσπαθεί στη μικρή του πορεία να αναδείξει πτυχές του «καθημερινού» και του «εφήμερου» (για να θυμηθούμε τον Μάνο Χαριτάτο στον οποίο χρωστάμε ανάμεσα σε πολλά άλλα την ανάδειξη του πεδίου αυτού). Εδώ όμως δεν θα μεταφερθούμε στον αγαπημένο 19ο αιώνα του Μάνου αλλά στον ύστερο 20ο. Συγκεκριμένα στη δεκαετία του 1980, (η οποία έχει τις μέρες αυτές την τιμητική της) όταν στην Ελλάδα καθιερώνονται νέοι τόποι διασκέδασης που υπήρξαν ταυτόχρονα πεδία συγκρότησης μιας διακριτής νεανικής κουλτούρας και ταυτότητας. Ένας από αυτούς ήταν τα μπαράκια.

Tα καμπαρέ είναι μακριά. Οι μπουάτ είναι κάτι εντελώς άλλο. Διαφορετικά από τα καφέ (αν και κάποια είναι καφέ-μπαρ) και σίγουρα αντιστάθμισμα στις ντισκοτέκ που βιώνουν την εποχή εκείνη μέρες δόξας. Τα μπαράκια (ή σε κάποιες περιπτώσεις παμπ, λέξη που μάλλον δεν επικράτησε) είναι γέννημα της ιδιαίτερης αυτής δεκαετίας. Τόπος διασκέδασης και κοινωνικοποίησης κυρίως νεανικών στρωμάτων, τα μπαράκια γίνονται στέκια, όπου κάποιος ή κάποια ακούει μουσική (συχνά ροκ), χορεύει (λίγο), φλερτάρει, πίνει, κοινωνικοποιείται (αν και το ρήμα αυτό παραμένει πολύ θεωρητικό για να αποδώσει τη συγκεκριμένη δράση και είναι μάλλον μεταγενέστερο της εποχής). Ταυτόχρονα προκαλούν συζητήσεις και αναλύσεις. Η εξατομικευμένη διασκέδαση συνδέεται από τότε με ένα κενό νοήματος για να φτάσουμε λίγα χρόνια αργότερα να διαβάζουμε σε τοίχους συνθήματα για τα «μπαρ της αλλοτρίωσης». Τα μπαράκια γίνονται ακόμη τίτλος (σημαντικού) δίσκου.

277_1_germanos-mparakia

Υλικά κατάλοιπα αυτής της εμφάνισης λίγα. Εμείς εντοπίσαμε ορισμένα σε κάποια «εναλλακτικά» περιοδικά που εκδίδονταν την εποχή εκείνη στη Θεσσαλονίκη. Ας μας συγχωρήσουν οι φίλοι εκτός Θεσσαλονίκης για τη μικρή αυτή προτίμηση. Διαφημίσεις με λιτή αισθητική σε περιοδικά με κοινό μάλλον υψηλού μορφωτικού επιπέδου (φοιτητές, νέοι εργαζόμενοι, πανεπιστημιακοί). Τα μπαρ που εντοπίσαμε βρίσκονταν στην οδό Προξένου Κορομηλά ή στην περιοχή κοντά στον Λευκό Πύργο (τις δύο περιοχές που συγκέντρωσαν πολλά μπαρ την εποχή εκείνη). Άλλοι χώροι, η πλατεία Ναβαρίνου και η οδός Παύλου Μελά. Κάποια υπάρχουν ακόμη. Χειμώνας είναι, το σηκώνει ένα ποτό.

banal_ianos

Ιανός, τχ. 1 (Ιούνιος-Ιούλιος 1982)

 

banal_prooptiki

Προοπτική, Επιθεώρηση Κοινωνικής Κριτικής και Πολιτικής Παρέμβασης, τχ. 4 (Φλεβάρης 1982). Το Banal υπήρξε από τα πρώτα μπαρ στη Θεσσαλονίκη.  Για περισσότερα (που σχετίζονται γενικότερα με τη σημερινή ανάρτηση) εδώ.

don_kichotis_parodos

Πάροδος , περιοδικό φοιτητών της Φιλοσοφικής, τχ. 6 (Γενάρης 1984)

 

lucky_ianos

Πάροδος, περιοδικό φοιτητών της Φιλοσοφικής, τχ. 6 (Γενάρης 1984)

lucky_oikotopia

Οικοτοπία, τχ. 7 (Μάρτιος 1990)

 

concerto_oikotopia

Οικοτοπία, τχ. 6 (Ιανουάριος 1990)

 

de_facto_parodos

Οίκω, Έκδοση της Δημοκρατικής Ενότητας Αρχιτεκτόνων, τχ. 2 (Φεβρουάριος 1984)

 

enallax_en_oiko0001

Οίκω, Έκδοση της Δημοκρατικής Ενότητας Αρχιτεκτόνων, τχ. 5-6 (Δεκέμβριος 1985)

 

 

lotos_parodos

Πάροδος, περιοδικό φοιτητών της Φιλοσοφικής, τχ. 6 (Γενάρης 1984)

 

flou_en_oiko

Οίκω, Έκδοση της Δημοκρατικής Ενότητας Αρχιτεκτόνων, τχ. 5-6 (Δεκέμβριος 1985)

 

flou2_en_oiko

Οίκω, Έκδοση της Δημοκρατικής Ενότητας Αρχιτεκτόνων, τχ.2 (Φεβρουάριος 1984)

 

time_out_en_oiko

Οίκω, Έκδοση της Δημοκρατικής Ενότητας Αρχιτεκτόνων, τχ. 4 (Νοέμβριος 1984)

 

time_out_prooptiki0001

Οίκω, Έκδοση της Δημοκρατικής Ενότητας Αρχιτεκτόνων, τχ. 5-6 (Δεκέμβριος 1985)

 

Βοήθεια για την ανάρτηση προσέφερε το Νίκος Σουλιώτης «Μπαράκια» στο Βασίλης Βαμβακάς, Παναγής Παναγιώτοπουλος (επιστημονική επιμέλεια) , Η Ελλάδα στη δεκαετία του ’80. Κοινωνικό, πολιτικό και πολιτισμικό λεξικό, β΄ έκδ. Επίκεντρο, Θεσσαλονίκη 2014

 

Γιώργος Κουμαρίδης